Karmel: Geschiedenis

De orde van Karmel is ontstaan, toen mstreeks het jaar 1210 Albertus, patriarch van Jerusalem een leefregel schreef voor kluizenaars, die leefden op de berg Karmel in Palestina.

In 1350 zijn er al Karmelieten in Dordrecht. Vanuit Schoonhoven wordt een termijnhuis gesticht achter het St. Jacobsgasthuis. Maar tijdens de Reformatie verdwijnen de karmelieten.. In 1957 keren ze er terug met een studiehuis voor hun filosofiestudenten (Amstelwijck). In het kader van de reorganisatie van de seminarie-opleidingen in Nederland, wordt dit huis in 1967 weer opgeheven.

Intussen is in 1960 in de wijk Crabbehof een nieuwe parochie, -De Verrezen Christus-, opgericht die door de Karmelieten bediend gaat worden. Naast de parochiekerk aan de Nolensweg, komt dan een tweede Karmelvestiging, waar onder meer ook de paters-leraren wonen, die verbonden zijn aan het Titus Brandsmacollege.

Als in 1991 het ledenaantal van de communiteit erg klein is geworden besluit het bestuur van de Nederlandse Karmel in Dordrecht een vitale Karmelgroep te vormen, die zich uitdrukkelijk als religieuze gemeenschap hoopt te profileren. De leden van de Karmelcommuniteit proberen in hun manier van leven en werken een eigentijdse vorm te vinden voor de eeuwenoude traditie van de Karmelitaanse spiritualiteit. Graag willen we dat doen in verbondenheid met mensen om ons heen.