|
De feestdagen aan het eind van het jaar brengen veel drukte met zich mee, gebruikelijke en ongebruikelijke. We kijken er naar uit en we zorgen dat we niet onvoorbereid die dagen tegemoet gaan. Het belooft heel veel en we zijn benieuwd hoe het allemaal zal gaan en of het mooie dagen zullen worden. Soms bekruipt ons toch de vraag waar het eigenlijk allemaal om gaat, en dan komen we op gedachten van nieuw leven, Gods Zoon geboren in armoedige omstandigheden. Wanneer we de liturgieteksten van Kerstmis er bij nemen, dan horen we: “Het Woord is vlees geworden”. Het klinkt ons misschien raadselachtig in de oren. Maar het “Woord” speelt in de Schrift en belangrijke rol. In Genesis lezen we dat God sprak: het worde licht, en er was licht. Alles werd geschapen door het Woord. In het vervolg van de geschiedenis van het Joodse volk werd dit scheppende Woord ook het bevrijdende Woord. Aan Mozes werd gezegd: “Ik ben die er is voor jullie”. En met Hem trokken ze uit de slavernij in Egypte naar het beloofde land. Gods Woord is scheppend en verlossend. Hij is er voor ons, in termen van het Johannes evangelie: hij is “leven” en “licht”. Daar gaat het om met Kerstmis, dat dit Woord van God, zijn eigen Zoon, onder ons kwam 2011 jaar geleden, en ook nu weer biedt Hij zich aan om ons en de wereld opnieuw te scheppen en te verlossen.
Ook dit jaar schijnt dit licht in de duisternis van onze wereld en van onszelf. Hier wordt Hij opnieuw geboren; in onze duistere wereld wordt een nieuw raam geopend, krijgen we nieuwe kansen. Moeilijke verhoudingen en beroerde situaties kunnen ongedaan gemaakt worden in het licht van Kerstmis, we hoeven niet door te gaan op dezelfde voet van onenigheid, van misvatting of vooroordeel, we mogen het licht laten schijnen van het scheppende en verlossende Kind, dat komt in de naam van de Heer. Hij wil ons tegemoet komen in onze dubbelzinnige, soms duistere situaties van kwaad en lijden, van uitzichtloosheid en dood. In al die gestalten van de duisternis is God licht. In onze dubbelzinnigheden is Hij richting, in de dood is Hij leven.
De duisternis nam het licht niet aan, het prefereerde de duisternis. Het blijft een optie, niemand zegt ons wat we ‘moeten’ met Kerstmis. Een door God geopend raam kunnen we dicht doen. Maar als we toch met de drukte van de feestdagen in zee willen gaan, ook met de ongebruikelijke, dan maken we ruimte voor het meest belangrijke en het leven, het licht en de vrede in ons hart toelaten die komen van dit scheppende en verlossende Woord, van dat Kind geboren in Bethlehem, ook dit jaar, ook voor mij, ook voor onze gemeenschap. Laat daar plaats voor Hem zijn, want Hij belooft heel veel! Hij wil ons doen delen in het licht van zijn glorie en in de warmte van zijn liefde. Al onze gebruikelijke voorbereidingen van eten en drinken, van kerstversiering en kerstliederen mogen een teken zijn dat we ook voor die ongebruikelijke drukte van Gods aanwezigheid in ons hart tijd hebben en plaats maken. U allen een gezegend kerstfeest!
p. N. Hofstede o.carm. |