katholiek dordrecht

Op 26 juni nam Pater Bouke Halma na 14 jaar afscheid als parochie-pastor  tijdens een parochiebrede Eucharistieviering in de Verrezen Christuskerk in Crabbehof. In die 14 jaar is hij ook pastor geweest van de hele Katholieke gemeenschap in Dordrecht.

De Polderkrant sprak met hem over zijn speciale band met Stadspolders, waar hij 14 jaar geleden in de nieuwe, jonge wijk een geloofsgemeenschap aantrof, die hij op een speciale manier heeft leren kennen.

Jonge mensen in een nieuwe wijk

“Stadspolders was voor mij heel uitdagend. Ik trof daar een groep aan met jonge mensen in een nieuwe wijk, die als groep de overtuiging hadden ook een nieuwe manier van samenzijn te zoeken. Het gevaar van een nieuwe wijk is dat iedereen nog zijn eigen weg aan het zoeken is en mensen er al gauw een verloren gevoel krijgen. Daarom wilden ze ook van speciale betekenis zijn voor de wijk, intern door een samen gedragen saamhorigheid, maar ook naar anderen toe, voor de omgeving, de hele wijk.

Ongebonden en vernieuwend

“Die sterke gedachte die ik daar aantrof vond ik zelf ook zeer uitdagend en inspirerend. De groep was nieuw en niet gebonden aan de druk van bestaande beslommeringen.  Er was geen kerkgebouw met het onderhoud en financiële lasten die daar bij hoorden, en er was nog geen traditie van ‘zo hoort dat bij ons, zo doen we het altijd al’. Nee, ze konden vrij hun eigen accenten leggen binnen de zondagse liturgie, en die accenten spraken mij bijzonder aan. Ten eerste de verstaanbaarheid, de taal die gebruikt werd, met heldere bewoordingen uiting geven aan waar het om gaat. Dat verlaagt de drempel om echt te luisteren, ook voor de aanwezige kinderen, die toch al in een vertrouwde omgeving waren omdat de diensten toen in de aula van de Geert Groote-school gehouden werden.  Ten tweede was de inspiratie voelbaar die voortkwam uit het leven van nu, het dagelijks leven van iedereen.

Oecumene

“Wat mij verder persoonlijk ook bijzonder aansprak was de instelling dat wij niet de enigen zijn die een kerkgemeenschap hebben. Daaruit is voor mij een heel inspirerend contact voortgekomen met de Hervormde en Gereformeerde gemeenschappen in Stadspolders, de laatste jaren met ds. Ben Heijting en ds. Hans van der Sterre. Het was een zeer gelukkige omstandigheid dat wij als voorgangers elkaar goed verstonden in de grote maatschappelijke vraagstukken van deze tijd.  
Met ds. Heijting heb ik eens een 8-daagse bezinningstocht naar Rome meegemaakt, samen met 15 katholieke en 15 hervormde kerkleden. Dat was zo’n boeiende ervaring omdat we met mensen waren die weliswaar kerkelijk waren, maar daar ook vragen over hadden. Het werd daardoor een zoektocht naar de gemeenschappelijke inspiratie. In die acht dagen bezochten we kerkelijke en historische bezienswaardigheden, zoals de Sint Pieter, waar op dat moment een heiligverklaring bezig was. Dat leverde een levendige discussie op binnen onze groep. Met ds. Van der Sterre hebben we bij de eeuwwisseling een gespreksgroep opgestart onder het motto ‘Wat wil je van je geloof achterlaten in de voorbije eeuw en waar hoop je op in de nieuwe eeuw’. Ik ben er trots op dat die gespreksgroep nog steeds bestaat.
Om al deze redenen vind ik dat de katholieke gemeenschap in Stadspolders het voortouw heeft genomen rond de goede dingen van de Oecumene. We staan hier echt met de gezichten naar elkaar toe. Al vele jaren worden de dagen van de Goede Week voor Pasen samen gevierd, net zoals de viering van de Vredesweek elk jaar in September.

Ontwikkelingen en uitdagingen

“De gemeenschap in Stadspolders ontwikkelde zich van een exclusief jonge groep mensen in een veel gevarieerdere gemeenschap met ook ouderen. Een andere gelukkige ontwikkeling is dat er heel veel vrijwilligerswerk gedaan wordt in een heel natuurlijke sfeer. Er is een groot besef dat voor wat we willen, we ook zelf moeten zorgen. De uitdaging waar we deze tijd binnen de kerk samen voor staan, net als daarbuiten trouwens, is de schaalvergroting. De Dordtse parochie zal uitgroeien tot een gebied vanaf Sliedrecht tot aan de Moerdijk. De opgave daarbij is hoe we een vitale gemeenschap kunnen blijven binnen het geheel van een grote parochie. Aandacht geven aan elkaar gaat nu eenmaal beter in een kleine gemeenschap die elkaar kent. De groep in Stadspolders heeft altijd veel aandacht besteed aan gemeenschapopbouw en het stimuleren van aandacht voor elkaar. Natuurlijk kost dat veel tijd, energie en soms zelfoverwinning, maar het blijkt dat het ontzettend de moeite waard is. Niet voor niets heb ik in het laatste parochieblad een artikel geschreven met de titel ‘Met vertrouwen de toekomst in’. Ik hoop van harte dat de gemeenschap in Stadspolders dat met me mee zal zeggen.”

Verantwoordelijkheid teruggegeven

Bouke Halma is Karmeliet in het Karmelklooster naast de Verrezen Christuskerk aan de Nolensweg in Crabbehof. Indertijd heeft het Bisdom Rotterdam aan de Karmel gevraagd het parochiepastoraat in Dordrecht uit te voeren. Deze verantwoordelijkheid wordt binnenkort aan het Bisdom teruggegeven. “Mede vanwege mijn leeftijd, ik ben 68 jaar, maar ook als gevolg van het ongeluk dat ik twee jaar geleden tijdens een tocht naar Santiago de Compostella in Spanje heb gekregen, merk ik dat ik soms een tekort aan concentratie en energie heb die nodig is voor dit parochie-gebeuren. Het herstel verliep voorspoedig, maar ik heb toch ik gevraagd om ontheven te mogen worden van alle verantwoordelijkheden en taken inzake het parochiepastoraat. Daarvoor is goedkeuring gegeven.  Ik ben overigens komend najaar nog wel van plan het resterende deel van de Camino de Santiago te voet af te leggen.”

Deze tekst is geschreven door Henk van der Maas

Lees ook het interview met p. Bouke Halma in het AD Drechtsteden van 25 juni.