Mijn afscheid als vrijwilligerscoördinator

Ik denk nog steeds dat het kan

Iedereen naast elkaar
Soms droom ik ervan

Ik weet niet goed hoe het moet
De sleutel nog niet, hoe het werkt, wat het doet

Maar een rotsvast vertrouwen
Ik geloof dat het kan

Om bruggen te bouwen
Soms droom ik ervan



Laat mij in die waan, laat mij in die waan, laat mij in die waan



Ik zie om me heen dat het beeft

Altijd die angst, dat het wringt tot het breekt

Misschien ben ik wat naïef of gewoon wereldvreemd

Maar ik heb het zo lief
Er zit zoveel schoonheid in het kleine geluk

Een gulzig verlangen, maak dat nou niet stuk

Laat mij in die waan, laat mij in die waan, laat mij in die waan

Maar een rotsvast vertrouwen
Ik geloof dat het kan

Om bruggen te bouwen

Soms droom ik ervan



Laat mij in die waan, laat mij in die waan, laat mij in die waan

Naar: Guus Meeuwis - Laat mij in die waan

Deze droom of waan is altijd een inspiratie voor mij geweest in mijn werk als vrijwilligerscoördinator. In bijna twee jaar tijd heb ik u mijn vertrouwen gegeven en heb ik uw vertrouwen gekregen. Heb ik u als bevlogen vrijwilligers leren kennen, betrokken parochianen. Er zijn nieuwe contacten gelegd, nieuwe wegen gezocht en gegaan.

Nu is het voor mij weer tijd geworden om u achter te laten met mijn droom, mijn waan: één parochie met een grote verscheidenheid aan mensen, manieren van vieren en van geloven. Maar samen, allemaal katholiek hier in Dordrecht. Maakt u samen mijn droom, mijn waan tot werkelijkheid? Dat is wat ik deze parochie in Dordrecht in ieder geval toewens!

Marjan Menting